Facebook üzerinden yapılan anlık paylaşımlar...
Carretera Austral'ın bu son kısımları gerçekten çok güzel. Sanırım yukarısı kadar çok fazla kişi gelmediği için :) Yol üzeri biraz fotoğraf paylaşıyorum. Ride2world ile birlikte yol alırken onlar bana çok anlatmışlardı Carretera Austral hakkında. Özellikle de bu son kısmın çok güzel olduğunu söylemişlerdi. Ben de sanırım gidip geri dönmek gerektiği için (yani zor olduğu için) mi demiştim. :)
Bu turkuaz akan nehrin ismi de Baker nehri ve tahmin ettiğiniz gibi buzul sularını taşıyor. Aslında kendisi bir önce anlattığım gölün suyunu pasifik okyanusuna taşıyor. Ortam çok yeşil bir yer değil yani kısa bir bitki örtüsü var. Bir orman değil ve içinden geçen böyle bir güzelliği görünce insan büyüleniyor gerçekten. Ben yukardan ilk gördüğümde oldukça şaşırmıştım. Etrafındaki soluk renklerin yanında kendisi son derece canlı ve parlak kalıyor.
Gölün bir kaç fotoğrafını daha paylaşayım. Gölün ismi General Carrera gölü. Aslında bu Şili tarafındaki ismi çünkü göl oldukça büyük ve bir kısmın da Arjantin'de bulunuyor. Oradaki ismi ise Buenos Aires gölü. Aslında kendisi bir buzul gölü ve etrafı And dağları ile çevrili. Rengini de buzulardan alıyor. Bu gölün bir özelliği de çevresinde soğuk ve yağmurlu bir iklim varken kendisinde güneşli ve genelde daha ılık bir mikro iklimi varmış.
Hayır hayır renkleri ile oynamadım gölün rengi gerçekten böyle :) Aslında gerçeğinde bence daha etkileyici ama fotoğraftaki renk de fena olmamış. Gerçeğine yakın.
Bazı insanlar gerçekten çok güzel yerde yaşıyorlar! Evin nerde olduğunu görebiliyor musunuz? Carretera Austral yolunda bunun gibi çok güzel yerlere yapılmış bir sürü ev var. Güzelmiş beee...
Sabaha karşı rüzgar yüzünden bir türlü ısınamayınca yine güneş doğmadan uyandım. :) Anlayacağınız nedense doğru karar veremeyip sefil oldum :D Aslında rüzgar için brandayı gerdikten sonra arkasına çadır kurabilirdim. Aklıma gelmediği için kendime kızdım. Neyse karanlıkta toparlanmaya başladım. Ben çıkana kadar ortalık aydınlandı fakat kahvaltı işini daha rüzgarsız bir yerde yapmaya karar verdim. Yola devam ederken yükseldikçe yükseldim ve dün kamp yapmaktan vazgeçtiğim yere vardığımda hava 2 derece gösteriyordu. Bu seyahatimizin şimdilik en düşük sıcaklığında motor sürmüş oldum. Ben Yazarsam Olur bu fırsatı kaçırdı. :D Artık ekvatordan uzaklaştığım için bin metre yükseliğe çıkınca hava birden sıfır dereceye yaklaşıyor. Oysa ekvator çizgisine yakın yerlerde 4.500 metrenin üzerine çıkıyorduk hava 5-6 derecenin altına hiç düşmüyordu.
Yaklaşık 270km sürdükten sonra güneş batmasına 1 saat kala kamp yapacak yer aranmaya başladım. Fakat ortalık nedense birden düzleştiği ve rüzgarda başladığı için kamp yapacak yer bulmak pek kolay olmadı. :( Bir iki kamp alanı gözüme kestirmiştim haritada. Böyle ormanlık ve ağaçlık bir alandı. Fakat oraya yaklaştıkca hava soğumaya başladı. Hemen GPS'den yüksekliğe baktım 500mt civarındaydı. Kamp yapmak istediğim yer ise 900 metrede olduğu için oraya gitmekten vazgeçtim. Çünkü şimdiden 10 dereceye düşmüştü. El Blanco isimli çok küçük bir kasabanın önünde kısa çam ağaçlarının oluşturduğu küçük bir koruluk alan buldum. Sokakta dolaşan bir kaç kişiye burada çadır kursam olur mu dedim. Çünkü koruluk alan tam evlerin önünde duruyordu. Çok büyük ihtimal bu evleri rüzgardan korumak için dikmişler bu ağaçları. Sii Siii diye cevap verip elleriyle zafer işareti yaptılar. :) Sorun olmaz dediklerini kabul ederek orada kalmaya karar verdim. Ağaçlar akşam beni de korur diye ümit ediyordum ama çok faydası olması. Çadırı kurup pollerini kırma riskine girmemek için yanımdaki hamağı iki ağaç arasına gerdim :) Rüzgar esse de sallana sallana uyurum işte diye düşündüm :D Fakat unuttuğum bir şey var rüzgar soğuk esiyor. Onun için önüne de yağmur için kullandığım brandayı gerdim. Hamağın içine uyku tulumunu koydum. İlginç bir düzenek oldu. Hatta gece kurtarmadı matımı şişirdim onu da rüzgara karşı koydum hamağın içine.
Puyuhuapi'den çıkıp hızlıca dağ yollunu geçip asfalta ulaştıktan bir süre sonra teorim tuttu be hava güneş açtı. :) Acaba buzula gitsemiydim diye bir iç geçirdim ama gitmiş olsaydım yol kapanacağı için akşam orada kamp yapmak zorunda kalacaktım. Tabii yağmur gösteriyor yağmuru yiyecektim yine gece. Neyse yol boyunca acayip güzel manzaralar eşliğinde geldim. Bu yolda sürme konusundaki moralimi iyice pekiştirdiler.
Puyuhuapi'den hemen sonra görmek istediğim çok güzel bir yer vardı. Dağların tepesinden buzul geliyor aşağı şelale şeklinde dökülüyordu. AyferOnur Seyahatnamesi gitmişlerdi ve onlar gittiğinde hava güneşliydi. Hatta orada kamp da yapmışlar ama ben o kadar şanslı olamadım. Zaten 11'de çıktım ve Puyuhuapi'nin arkasındaki dağ yolu saat 13 ile 17 arasında trafiğe kapatılıyor. Onun için biraz acele etmek zorunda kaldım. Hava zaten açmamıştı ve yağmur eli kulağında gibi geliyordu üstüme üstüme. Ben de kapısından geçip gitmek zorunda kaldım. :( Bu seyahattimde en çok üzüldüm yerlerden biri oldu benim için. Yaklaşık 5-6 kilometre sonra karşı taraftan gelen arabaların yavaşladığını gördüm. Yolcu koltuğunda oturanlar bir şeyin fotoğrafını çekmeye çalışıyorlardı. O ne acaba diye aynaya bir baktım bu görüntüyü gördüm. Yok artık diye dönüşüm çok artistik oldu :D Yakından göremesem de böylesi bile çok etkileyiciydi.
Tabii gece geç yatınca sabah da geç kalkıyor. Aslında biraz da öğleden sonra hava düzeliyor teorime güvenerek oyalandım. Saat 11 gibi kamp yerinden ayrıldığımda hava biraz kapalıydı. Puyuhuapi'nin hemen arkasındaki dağı tırmandıktan sonra asfalt başlıyor ve yaklaşık 300km devam ettiği için biraz da ona güvendim. Hedef hava kararana kadar artık nereye gidersem :)
Şili'de öğrendim bir şey var o da her zaman öğleden sonra havanın düzeldiği. Neden ya da nasıl olduğunu bilmiyorum, her zaman mı böyle onu da bilmiyorum. Fakat benim olduğum 2 hafta süre boyunca hep aynısı oldu. Sabah saatleri hep yağmurlu (bazen fırtınalı), öğleden sonra ise neredeyse günlük güneşlik oldu. Çok ilginç ama bunu keşfedince ona göre hareket etmeye başladım ve yola daha geç çıkar oldum. O ilk gün sabah yakalandığım fırtınadan ve öğlene kadar sürdüğüm deli gibi yağmurdan sonra bir daha nerdeyse hiç yağmur yemedim. Sadece arada geçişler oldu.
Herkese merhaba, Bir süredir Carretera Austral yolunda internet bulamadığımdan bir şeyler paylaşamadım. Yolu tamamladım ve Arjantin tarafına geçerek güneye yolculuğuma devam ediyorum. Son iki gündür El Chalten şehrindeyim ve burada treking yapmak için havanın biraz düzelmesini bekliyorum. Biraz biraz internette buldum gibi. :) var yok arası ama bir şeyler paylaştırıyor. Geriye dönük yaşadıklarımı paylaşsam mı yolsa şimdi kaldığı yerden mi devam etsem karar veremedim. Fakat Carretera Austral bu yolculuğumun en sevdiğim kısmı oldu. And dağlarının arasında, buzuları seyrederek, yağmurda, soğukta kamp yaptım, motor sürdüm, üşüdüm, ıslandım, moralim bozuldu, geri dönmek istedim... fakat gördüklerim o kadar güzeldi ki bırakamadım yolu ve sonuna kadar gittim. Her şeye değdi mi peki? bence değdi. Bir daha ne zaman geleceğim buralara motosikletim ile? Hayatımın bir haftasında da çok üşüyüm, çok ıslanım hatta rezil olayım ne olacak? Geri evime dönünce hayatımın sonuna kadar sıcak evde oturup dinlenebilirim. :) Böyle düşüne düşüne sonuna vardım zaten. Hatta bazen bir gece kalırım dediğim yerden ayrılamadım 2 gece kaldım. Hep doğada kamp yaptım. Çünkü Patagonya'dayım. Burada doğa güzelleri çok cömert :) üstü kapalı bir yerde kalırsam yazık ederim. Onun için yol boyunca aldığım notlar ve fotoğraflar ile birlikte yaşadıklarımı paylaşacağım. En son gelgit yüzünden suyun yükselip az kalsın çadırla yüzeeğim yerden buraya El Chalten'e kadar olan maceralarımı anlatacağım hatta başladım da. Sanırım 2 gün daha buradayım ve bu süre zarfında hepsini paylaşır sizi de buraya getiririm ;) Sonucunu bildikleri maçı seyretmek istemeyenler için 2 gün sonra devam edecek maceralar :))
Puyuhuapi isimli bir şehir de üstü kapalı bir kamp alanı buldum. Yaklaşık 200km uzaklıktaydı. Sabah güneş doğmadan çıktığım için saat 13 gibi kamp alanında oldum. Buralar çok yağmur aldığı için adamın biri bahçesine üstü kapalı bir sürü alan yapmış ve içlerine çadır kurabiliyorsunuz. Acayip güzel fikir. Fotoğraf çekmeyi unutmuşum. Motosikleti de içeri aldım. Hava da 21'de karardığı için dinlenmek için çok vaktim oldu, iyi geldi. Hatta öğleden sonra saatlerce yağmurda ben sürmemişim gibi güneş açtı. :) Her şeyi serdim ve kuruttum. İşler hafiften yoluna girmeye başladı diye mutlu oldum. :) Şehirdeki üstü kapalı tek kamp alanı olduğu için çok kalabalıktı. Motosiklet ile gelen de tek ben olduğum için hatta tek yabancı da ben olduğum için herkes yardım etmeye çalıştı bana. Akşam kağıt oynuyorlardı beni de çağırdılar. Uno sanırım oyunun ismi hatırlamıyorum. Bana nasıl oynanacağını öğrettiler. Gece geç saate kadar çok eğlendik. :) Oldukça geç yattım fakat yola devam etme konusunda çok güzel moral oldu bana. Bu anı ile ilgili elimdeki tek fotoğraf uzaktan Puyuhuapi'nin gözüktüğü bu fotoğraf :( moralim bozuk olunca hiç foto çekmemişim. Bunu sabah giderken çektim.
En son okyanus kenarına kurduğum çadır ile az kalsın yüzüyordum kısmında kalmıştım sanırım :) Hatırlarsanız gece su yaklaşınca çadırın kazıklarını söküp geri taşımıştım biraz. İşte sabaha karşı fırtına çıktı ve çadırı kafama geçirdi. :( Çadırı toplayıp gidene kadar çadır, içindekiler ve benim malzemelerim tamamen ıslandı. Islak olarak sabah daha güneş doğmadan yola çıktım ve yağmur eşliğinde Carretera Austral'da sürmeye devam ettim. Tüm hafta yağmurlu gösterdiği için devam edip etmeme konusunda emin olamadım. Çünkü bu yola girmemin sebebi güzel manzaralar görmek ve güzel yerlerde kamp yapmaktı. Fakat hava tamamen kapalı iken hiçbir şey göremiyorsunuz. Ayrıca bu yağmur altında çadır kurmak ve toplamak yalan. Zaten kamp malzemelerin hepsi ıslandı. Mola (sığındığım) verdiğim tam bu yerde haritaya bakarken Arjantin sınırına çok yakın olduğumu gördüm. Bu bir işaret herhalde dedim :)) rasgele bir yerde yağmurdan korunmak için girdim onda da haritaya bakasım tuttu ve sınır dibimde :) And dağlarının öbür tarafı sıcak ve güneşli :) Sadece 90km uzakta. O an acayip cazip geldi. Gidip gitmemek konusunda çok kararsız kaldım. Sonra bir şans daha vermeye karar verdim. Çünkü buraya kadar gelmişken sonra pişman olabileceğimi düşündüm. Tamam yağmurlu gösteriyor da belki hep yağmurlu değildir. Günlerce hiç durmadan yağacak hali yok ya! Akşamı üstü kapalı bir yerde geçirmeye karar verip yola devam ettim. Çünkü kamp malzemelerimi kurutmam gerekiyordu.
Bir yolun daha sonuna geldik. :)) Gerçekten de Şili'nin Patagonya bölgesinde güneye doğru giderken ülke bitmiyor ama yol biriyor. Zaten buraya kadar gelmesi de 1999'u bulmuş. Buraya gelene kadar bir sürü yağmur ve soğuk yedim, sürekli doğada kamp yaptım, arazide sürdüm ama bence değerdi. Hatta şimdi 300km geri dönüp araçla geçilebilecek en son Arjantin sınırına gideceğimi düşünürseniz değse iyi olurdu. Bu geldiğim son şehir Villa O'Higgins gerçekten muhteşem bir yerde. Her tarafı dağlarla ve tepeleri buzullarla çevrili. Gelip aynı gün dönmeyi düşünüyordum. Çünkü burası soğuk ve yağmurlu ama gelince dönemedim 2 gece kaldım. Hava biraz daha iyi olsa bir kaç gece daha bile kalabilirdim. İnternet bulduğumda bir sürü fotoğraf paylaşacağım. Hat alırken yanlış operatör aldığım için yol boyunca pek internet bulamadım. Bulduğumda da ancak aileme haber verdim ve yapmam gereken araştırmaları (hava durumu, yol durumu, v.b.) yapabildim. Bugün çıkıp geri dönmeye başlıyorum. Kuzeye 300km geri çıkıp ilk Arjantin sınırından gireceğim. Burası aslında Arjantin sınırına sadece 100mt uzaklıkta ama sadece yayan, bisiklet veya atla geçişe izin veriliyor. Çünkü Arjantin tarafı henüz yoku yapmamış ve 20km yol yokmuş. Sırada Arjantin'in dünyanın sonu diye pazarladığı kıtanın sonundaki Ushuaiai'a var. Orayı da bir görelim baklım. ;)
Şili'nin Puerto Montt şehrinde küçük bir Türk bakkalı bulacağım aklıma gelmezdi. :) Burada yaşayan 3 Türk'ten biri Erdoğan abi. Kendisi 8 sene önce çalıştığı bir iş için gelmiş fakat 5 yıl sonra oradan ayrılıp, farklı iş arayışları içine girmiş. :) Kendine bir bakkal dükkanı açmış. Daha doğrusu devralmış. Kendinden önce açanlar uzun dayanamamış ve kapamışlar. Fakat Erdoğan abi işleri rayına oturtmuş ve yoluna devam ediyor. "Bunlar anlamıyor bakkal işinden" diyor :) Bu arada bakmayın küçük dediğime ne ararsanız bulabilirsiniz. Emrelere geldiğimde onlar söyledi. "Erdoğan abimiz var burada bizim dışımızda tek Türk tanışmak ister misin?" dedi. İstemez miyim :) Bakkal dükkanı olduğunu duyunca ziyaretine de gittim. Neşe dolu, eğlenceli, on nunara bir bir insan. Kendi maceralarını ve buralar ile ilgili bir sürü şey anlattı bana. Bu kıtada gezenleri de çok yakından takip ediyor. Eğer yolunuz bu taraflara düşerse mutlaka bir uğrayın, selamını alın derim ;)
Dün tahminimden hızlı gelerek Chaiten'e kadar geldim. Yolun bir kısmı asfalt bir kısmı stabilizeydi. Fakt motorun avantajı işe yarıyor 80-90 kesintisiz devam ettim. Dün hava güzel olduğu için gidebildiğim kadar yol gittim. Çünkü fırtına geliyordu, zaten gece sabaha karşı geldi de :) Su gelgit yüzünden geriye çekiliyor. Çadırı kuruduğum yeri ona göre hesaplamıştım ama nasıl milimetrik hesaplamışsam sabah saat 4'de ensemde dalga sesi ile uyandım. Apar topar bir çıktım su dibime kadar gelmiş. Dalgalar 1mt kadar yakına geliyordu. Çadırı taşımaya çalıştım biraz kazıklarını söktüm 1 mt geri çektim.
Dünkü feribotlardan manzaralar. Bazı yerlerde uzaktan da olsa buzulları seyrede seyrede gittik :)
Akşam benim son günüm olduğu için Gülşah ve Emre yemek hazırlayıp hep beraber yemek istediler. Çok da güzel oldu. İnsan böyle masaları, böyle muhabbetleri yolda daha çok özlüyor. Gülşah, Emre ve Erdoğan abi burada (Puerto Montt) bulunan toplam Türk nüfusunu oluşturuyorlar. :) Hatta konsolousluğu arayıp Puerto Montt'dan aradıklarını söyleyince "Emre bey misin, Erdoğan bey misin?" diye direk soruyorlarmış. :D Bizim gibi gezginlerin yolu buraya düşünce onlara da eğlence çıkıyor. Sağolsunlar bir çok gezginde hakları ve emekleri var. Ne kadar teşekkür etsek azdır. Hiç bir karşılık beklemeden bizleri evlerinde misafir ettiler ve hoş sohbetlerini eksik etmediler. Bir daha yolum ne zaman düşer bilmiyorum ama umarım tekrar bir araya geliriz.
İlk gemiden inip biraz gidince stabize yol başlıyor hemen :) hava güzel ve güneşli, yol da çamur değil. Çünkü benden hemen önce burayı geçen AyferOnur Seyahatnamesi buraları çamurken geçmişler. Hızlıca bütün arabaların önüne geçtim, çok toz çıkarıyorlar. :) Motorun avantajı acayip fazla bu yollarda. Gerçi biraz ağırım. Çünkü yedek 8lt benzin dolu, en azından 6lt'de su var yanımda yolda, kampta kullanıyorum. Ayrıca Puerto Montt'da büyük market bulunca kredi kartı ile biraz da erzak almıştım. Çünkü Carretera Austral'ın tamamında kamp yapmak istiyorum. Aşağıda çok pahalı oluyormuş her şey. :) Neyse yedikçe içtikce azalır ağırlığım. Yaklaşık 60km sürüş yapıp ikinci gemiye geldim. Bunun biletini önceden almıştım çünkü yer bulmak sıkıntı oluyor. Yalnız acayip kalabalık şaşırdım. Bu arabaların hepsi stabize yola çıkacaksa sıkıntı büyük :) neyse 4-5 saat bu gemide olacağım. Akşam da bir yerlerde nehir kenarında kanp yaparım. İnternetim olmayacak onun için. Ben indiğimde size gece yarısı olacak zaten. :)
Bugün üç tane feribot geçişim olduğu için sabah erkenden yola çıktım. İlk feribot saat 10'da ve yarım saat sürüyor diğeri ise 12:30'da ve 4,5 saat sürüyormuş :) İki ile Üç aslında bağlantılı sefer gibi bir şey. İkinciden inip bir 10km gidip üçüncüye biniyorsunuz. Neden öyle yapmışlar anlamadım. Bu üçünü özellikle aynı güne koydum bitirim bir daha feribota yetişme derdim olmasın. Daha sonra bir tane daha var ama çook aşağılarda oraya gidip gitmeyeceğimi henüz bilmiyorum. Güne güzel manzaralar ile başladım. Carretera Austral'ın geri kalanı için heyecanlanıyorum :D
Carretera Austral yolunu kullanacağımı söylemiştim. Biraz bu yoldan bahsetmek istiyorum. Çünkü buraya gelenler ya da Patagonya'yı gezen bisikletli, motorlu veya karavanlı gezginler tarafından oldukça popüler bir yol. Yolun asıl amacı Şili'nin Patagonya kırsalını daha kalabalık olan güneyine bağlamak. Yol benim şimdi bulunduğum Puerto Montt'dan başlıyor ve 1.240 km giderek Villa O'Higgins kasabasına bağlanıyor ve orada da bitiyor. Yolun neredeyse tamamı stabilize. Fakat hızlı bir şekilde asfalt yapılıyor. Yol Şili'nin diktatörü Augusto Pinochet tarafından 1976 yılında yaptırılmaya başlanmış. Bu yol sadece 100bin insan için yapılmış. Yani yol üzerinde bulunan kasabaların toplam nüfusu ancak 100 bin oluyormuş. Aslında yolun diğer bir amacı da Şili'nin Magallanes bölgesini Şilin'nin geri kalanına bağlamakmış ama henüz başarılı olamamış. Fakat geçen yıl yolun bittiği yerden Magallanes bölgesine feribot çalışmaya başlamış (40 küsür saat sürüyor ve araç taşıyor) Bu feribot olmadan önce Magallanes bölgesine gitmek için Arjantin'den geçmek zorunda kalıyorlarmış. Yolun popüler olmasının sebebi ise Patagonya ormanlarının, fyordlarının, buzullarının ve dik dağların arasından geçiyor olması. Tabii bu kadar güzel yerlerden geçerken popülasyonun da az olması burayı bir outdoor ve kamp cennetine çevirmiş. :) İşte önümüzdeki 1-2 hafta bu yol üzerinde olacağım. Hava şartları el verdiği sürece yürüşler yapmayı ve uzun kamplar yapmayı düşünüyorum.
Evet Gülşah ve Emre'nin yanında küçücük bir mola verdikten sonra yola devam etme zamanı geldi. Aslında daha fazla kalmak istiyordum. Hatta Emreler benden daha çok istiyordu ama kış ve soğuk havalar geliyor. Onun için çıkıp biran önce kıtanın sonuna gitmek gerekiyor. Yoksa çok üşüyebilirim :)) Ayrıca salı gününden itibaren yağmur başlayacak tekrar. Yağmur başlamadan yola çıkayım çünkü yağmurda yola çıkmayı sevmiyorum :) Burada Emre ve Gülşah ile birlikte çok güzel zaman geçirdim. Bir de ufaklıkları Acar var. Çok güzel bir aile ortamı oldu benim için. Emre giderken "senin için bir şey yapamadık, gezidiremedik havalar kötüydü olmadı böyle yine gel dönüşte..." dedi. Aslında benim için çok şey yaptılar. Çünkü ben zaten geziyorum gezmeye değil ev ortamına ihtiyacım oluyor. Sohbet edecek benim kültürümden iki dosta ihtiyacım oluyor, özledim yemekleri yemeğe ihtiyacım oluyor :) Hepsini de benim için yaptıkar sağolsunlar. Umarım tekrar bir araya geliriz. Sevgiyle kalın sizi özleyeceğim ;)
İlginçtir benim de uzunlarım patladı. :) CRF'in de patlamıştı. Ondan bir kaç sonra benimki de patladı. Değiştirmeye üşeniyordum bir süredir. Benzin aldığım benzincide kasada lamba vardı, gözüme gözüme giriyordu al beni değiştir beni diye. Dayanamadım aldım ve değiştirdim. Sanırım sürekli uzunlar açık gittiğim için yanıyor diyeceğim ama Tenere'de daha önce hiç olmamıştı. Her iki motorun da patlaması ayrı bir ilginç geldi. Neyse ben çok takılıyorum sanırım.
Dün ilginç bir gece oldu. Puerto Montt'a Emre ve Gülşah'ın yanına geldim. Muhabbetten ne yazabildim ne de fotoğraf çekebildim. Sabah ilk iş uyanınca Emre ile fotoğraf çekmek oldu. Zaten daha uyanmamışız gözler kapanıyor. :D Dün en son hatırlarsanız göle girmiş bir güzel güneşleniyordum. Emre mesaj atmış. Saat 7 gibi yemek yiyeceğiz haberin olsun demiş. Baktım 2 saat var, Puerto Montt'a da 80 kilometre var hemen toparlanıp yola çıktım. Yolda bir sürü şey düşündüm bu olayın garipliği üzerine :) Emre bana tam bir yıl önce (18.02.2016) mesaj atmış. "Ben Ahmet Cangir'in akrabasıyım. Eğer yolun Şili'ye düşerse Puerto Montt'da oturuyoruz seni ağırlamak isteriz." yazmış. Ahmet abiyi Japonya gezimi takip edenler hatırlayacaktır. Dünyanın bir ucunda Sahalin adasında (Japonya'nın hemen üzerinde ve Rusya'ya ait olan ada) yaşıyor ve benim (tabii İki Teke 'nin de) Japonya geçmesinde çok yardımcı olmuştu. Hatta 5 gün de evinde kalmıştık. Türkiye'den birinin orada yaşabileceğini son düşüneceğim yer Sahalin'dir sanırım. Onun akrabası Emre'de dünyanın diğer ucunda oturuyormuş ve beni davet ediyor. :) O zamanlar bu seyahatin planı yoktu. Ben Puerto Montt'un nerede olduğunu bile bilmiyordum. "Aklımda bir Güney Amerika planı var ama ne zaman olur bilmiyorum bakayım nerede Puerto Montt" yazmışım. Emre'de "Şili'de kime sorsan sana gösterir yerini" yazmış :) Gel zaman git zaman ben geziyi planlamışım, yola çıkmışım, aradan aylar aylar geçmiş, 35bin kilometre yol yapmışım ve yolum gerçekten de buraya düşmüş... işte yolda kafamdan bunlar geçiyordu. Ne garip değil mi? Bu arada şimdi baktım Ahmet abi (Sahalin) ile burası arasında tam 14 saat zaman farkı varmış, siz düşünün artık ne kadar uzaktalar.
Şilililer de ormanlarına aynı bizim gibi iyi bakıyor :( ne üzücü! Oysa şehirleri, kasabaları oldukça temiz. Yerde çöp göremiyorsunuz. Ne zaman bir kamp yeri, piknik yeri ya da ne bilim göl kenarına gelsem ortam hep böyle. Güney Amerika'da bu konuda en iyi Arjantin oldu. Şehirleri de kırsalı da fena değil. Kolombiya ile kafa kafaya. Arkalarından Ekvador ve Bolivya takip ediyor. Peru ise ayrı bir klasmanda buradaki bütün ülkelerin çöpünü toplasan bir Peru yapmaz :))
Lastiği değiştirince Osorno'dan ayrıldım. Önümüzdeki 2 ay büyük şehirlerden uzak durmak istiyorum. :) Buralar Şili'nin göller bölgesi olarak geçiyor ve gezecek bir sürü göl var. Etraf yemyeşil, yollar çok güzel ve bol virajlı :) Şansıma havalar da güneşlik. Daha doğrusu yağmurlar dinsin diye biraz geç geldim. Buradan Puerto Montt'a geçip oradan Carretera Austral'a gireceğim. Fakat ondan önce Puerto Montt'da beni güzel bir süpriz bekliyor. Belki AyferOnur Seyahatnamesi ve Ride2world 'un paylaşımlarından Puerto Montt'da misafir oldukları Emre ve eşi ile tanışmışsınızdır. İşte ben de onlara gideceğim. Fakat Emre'nin benim için ayrı bir yeri var anlatacağım :)
Bu sabah kahvaltıda çakma menemen var. Ride2world ile yaptığımızın yerini tutmaz tabii :) Aslında dün kendime patates, domates, biber ve soğandan yemek yapmıştım. Yemek fazla gelince sabah da içine yumurta kırdım :) en azından çok doyurucu oldu. Biraz hava düzelsin diye oyalandım aslında ama düzeleceği yok. Ben en iyisi kalkıp Osorno'ya gideyim lastik işini halletmeye. Bu arada dün mail attığım yerlerden biri dönmüş ve elinde istediğim ölçülerde Heidenau K60 arka lastik varmış. Gidip alacağım.
Herkese günaydınnnnn. Dün güneşli süper bir hava vardı bu sabah ise sis var :) Güneş doğalı 2 saat oldu ama sis kalkmadı. Fena şekilde de bulutlu. Uzun zamandan sonra tek başıma ilk defa çadır kurdum. En son Japonya seyahatimde yapmıştım. Tek olduğundan mıdır yoksa çadırı kurduğum yerden midir bilmiyorum gece biraz huzursuz uyudum. Ortam inanılmaz sessizdi. Nerdeyse kendi kalp atışını duyabiliyordum. Gölde de çok durgundu. Çadırı kurduğum yerin üç tarafı sık yüksek çalılık. Gece sürekli çalıların içinden sesler geldi. :) Kaç defa çıktım baktım ama bir şey göremedim. Fakat gece boyu uyandım durdum. Sabaha karşı arabalar geçmeye başlayınca onların sesi kafamın takıldığı diğer sesleri bastırdı ve uyuyabildim biraz.
Kasaba kredi kartı geçen büyük bir market buldum. Fiyatları da fena değildi onun için akşam ve sabah kahvaltılık alıp göle geri döndüm. Bir de telefon hattı buldum internet için onu da aldım. Hava burada saat 21 gibi kararıyor. Bir kaç saat gölde yüzdüm, güneşlendim :) çok iyi geldi. Herkes gidince de çadırı kurdum, yemek hazırlamaya başladım. Manzara süper. Hava da 16 derecelerde çok güzel. Yarın da yağmur göstermiyor daha ne olsun. Bu arada Osorno'da bir kaç yere lastik ellerinde var mı yok mu diye mail attım . Onlara da cevap gelir sabaha kadar.
Göl kenarından geçerken Ride2world 'ün kamp yaptığı yere bir göz attım ve çok hoşuma gitti. Millet gölde yüzüyor ve gölün suyu acayip temiz. Acaba kamp yapsam mı diye düşünüyorum. Osorno'ya 50km var aslında ama saat öğleden sonra oldu. Şimdi gidip lastik bulamazsam orada kalmak zorundayım. Şehir içinde belediyenin bir kamp alanı var ama 13$ civarında fiyatı. Onun yerine burada bedava kalıp, sabah erkenden Osorno'ya geçip lastik arayıp şehirden kaçabilirim. Dur bakalım yakında bir kasaba varmış önce oraya bakayım. Market ve döviz bürosu bulabilecek miyim. Sonra karar vereyim.
Dağdan aşağı inip Puyehue gölüne yaklaşınca beklediğim manzaralar başladı :) Neyse yaz daha bitmemiş burada. Kendime elma ağacı bile buldum yol kenarı, çıktım elma topladım bir sürü. Meyve pahalı burada :) Aşağı gitmek için kullanacağım Carretera Austral yolu için bir heyecanlanmaya başladım.
Şili'ye ilk girdim manzara bu. And dağlarının Pasifik tarafına kış geldi sanırım. Nereye gitti yemyeşil ağaçlar, güneşli açık hava :(
Pasaport kuyruğu da iyimiş :) Onun aynısından gümrükte de var. Şili gümrüğü ülkeye meyve, sebze, et ve süt gibi şeylerin sokulması konusunda çok titiz. Onun için çok sıkı arama yapıyorlarmış. Çantada öyle gıda yok da drone var. :) Ne olur ne olmaz diye onu çanta ile sırtıma astım. Çünkü genelde sadece aracı arıyorlar. Gümrüğe yanaştım arama için ve memur kadına pasapotu uzattım. Kadın pasaporta baktı "merhaba" dedi. :) bizim diziler burada da çok popülermiş. Memur onlardan bahsetti ve derken bir şeye bakmadam devam ettim. :) Dizilerin bu kadar işe yarayacağını tahmin etmezdim. Şili'de ilk olarak Osorno şehrine gideceğim. Yaklaşık 100km sanırım. Motorun arka lastiğini artık değiştirmem gerekiyor. Orada aynı lastikten bulabileceğimi düşünüyorum. En azından internetten araştırırken bir tek Osorno'da bulabildim. Yoksa kocaman şehir Osorno ve pek girmek istemiyorum. Lastikleri alabilirsem eğer hemen şehir dışına çıkıp bulduğum ilk gölde kamp atarım.
Hızlıca 120 km yolu tamamlayıp Arjantin - Şili sınırına geldim. Özellikle erken gelmeye çalıştım, çünkü çok yoğun bir sınırmış ve kalabalık oluyormuş. Gerçi ben geldiğimde saat 10 olmuştu ve kuyruk bu şekilde uzayıp gidiyordu. Normalde basıp en öne geçiyorum ama bu sefer sırada bekleyen motosikletler vardı. Onları geçip en öne geçmeye utandım :) Onun için kuzu kuzu girdim sıraya. Bekliyorum bakalım daha bunu geçeceğim, pasaport kuyruğuna gireceğim, sonra gümrük işlerini halledeceğim ve aynı işlemi tekrar Şili tarafında yapacağım. :)
And dağlarına geldim artık. Çöl ve sıcaklar tamamen bitti. Her yer yemyeşil. Bir sürü dere, nehir gürül gürül akıyor. Hava desen biraz soğuk sabahları ama güneş yükseldikçe 20 derecelerde tam sürüş havası oluyor. Yol ve manzarayı zaten tahmin edersiniz :) Sanırım Şili'yi seveceğim.
Dağlar başlayınca her şey nasıl da değişiyor. Bulutlar tek tük başlıyor. Ağaçlar da öyle baksanıza küçük küçük gruplar halinde dağlarda görülmeye başladılar bile. Bunları gördükçe heycanlanıyorum çünkü kıtanın sonuna kadar çok güzel bir yol beni bekliyor. Ride2world ile uzun uzun konuştuk ben de onların takip ettiği Carretera Austral yolunu takip edeceğim. Yol hakkında bir ara ayrıntılı yazarım. Şimdilik google'dan arayıp biraz fotoğraflarına bakın ;)
Patagonya'nın meşhur rüzgarı hafif hafif esmeye başladı artık. Yol tabelaları da rüzgarın şiddetine uygunmuş :) Bakalım kıtanın güneyine doğru ne kadar sallayacak beni meraktayım.
Veee And dağlarına tekrar ulaştım :) en son Bolivya'dan Arjantin'e girerken ayrılmıştık. Şimdi tekrar gidiyorum. Çünkü kıtasının sonuna dağlardan gitmek istiyorum.
Arjantin'in ücra köşelerinde kamp atıp geceleri kendi eğlencemizi yarattığımız doğrudur. :)
Yine güzel bir yer bulup altına çadırları attık. Burada da bir göl ama baraj gölğ ve yine çölün ortasında. Tabii her zaman olduğu gibi plaja çevirmişler. Kaldığımız yer de onun kamp alanı aslında. Nedense ücretsiz :) hatta sıcak duş bile var ona rağmen ücretsiz. Bu yolda yapacak bir şey olmadığı için hergün yol alıp akşam bulduğumuz bir yere kamp atıyoruz ama az kaldı. Sanırım 5. kampı yapıyoruz Ride2world ile ;)
Ne bitmez dündüz yollarmış arkadaş. Günlerdir git git bitemedi :( Tekrar And dağlarına ulaşmama az kaldı. Neyse ki Ride2world ile beraberim de akşamlarımız bol muhabbetli ve yemekli güzel geçiyor. Yoksa çooook sıkılırdım tek başıma :)
İnsanın bir sonunu göresi geliyor yol böyle dündüz uzayıp gidince :)
Patagonya bana soğunu yedirmeden önce iyice bir ısıttı, hazırladı. Aşağılarda fena çarpacak sanırım :)) 40 derecede motor sürmeyeli uzun zaman olmuştu. En son böyle kuru sıcağı sanırım Amerika'da Death Valley'de yemiştik.
Bu küçük diye beğenmediğim göle flamingolar geliyormuş meğersem :) Sabah tepemizde cıyak cıyak deliler gibi bağıran papağanların sesine uyanırız sonra da kaşımızda bu flamingoları seyrederiz. Milletin ne acayip hayvanları var. :)
Burası da dün kamp yaptığımız yer. 3 günden sonra duş yapalım diye paralı bir kamp yeri baktık ve yol üzeri çok komik bir rakama (yaklaşık 5TL) bu harika yeri bulduk. Bence hiçbir şeyin ortasında küçük bir göl burası ama burada yaşanlar için eğlence kaynağı olmuş. Çünkü ortalık çöl.Belediye de buraya kamp alanı yapmış ve acayip kalabalık bir yer. Hatta gece canlı konser vardı. Hem de sabahın 5'ine kadar!!!! Pek uyuyamadık haliyle :( Göl çok küçük fakat bir sürü insan yüzmek için giriyor. Daha doğrusu yürümek için demek lazım çünkü hiç derin değil. Herkes beline kadar ancak gelen bu küçük gölde sağa sola yürüyor.
Buenos Aires'de buji almak için aranıyordum. Crf'nin selesinin altında da fren balataları vardı. Onları almak için bir açtım sıfır WR bujisi çıktı. Acayip şaşırdım ama mutlu oldum. Sonra nereden geldiğini hatırladım ve Orkun'a teşekkür ettim. Hani aylar aylar önce Amerika'da San Francisco'ya giderken yanında kaldığımız Orkun vardı. Bizden haber alamadığı halde önceden konuştuğumuz için bize lastik almış ve parasını bile ödemişti. Ama bizi hiç tanımıyordu. Hatta ihtiyacınız olmazsa da canınız sağolsun diye mesaj atmıştı. İşte o zaman buji de istemiştim bir tane ama kendi iki tane aldı ve dursun biri yedek demişti. Ben de o kadar kilometrem yok demiştim. Gel zaman git zaman tahminden fazka kilometre yaptık ve o bujiyi şimdi takıyorum. Ne süper adamsın Orkun :) Hem evinde 4 gün bizi misafir ettin, hem de lastikten bujiye her işimizi orada hallettin. Senden ayrıldık ama bak yardımların hala işimize yarıyor. Sırayla motorun rutin bakımlarını yapıyorum. Bugün de bujiyi değiştirdim. Bujiyi ne kadar derine koymuşlar arkadaş buji anahtarı zaten uzun, onun arkasına uzatma taktım ancak kurtardı :)
La Pampa eyalati ile Arjantin'in Patagonya bölgesine girmiş bulunmaktayım :)) Haydin hayırlısı.