Facebook üzerinden yapılan anlık paylaşımlar...
Sonunda şeytanın bacağını kırdım ve araziye çıkmayı başardım. Hatta seyahatten döndüğümden beri adam akıllı ilk defa motor kullanabildim. Adaptasyondu, işti, çalışmaydı, sağlıktı derken motor sürmeyi unuttum. Çoook özlemişim! Sağım solum biraz tutuldu kondisyonsuzluktan, geçsin devamı gelecek... #offroad #polonezköy #wr250r @ Polonezköyü, Istanbul, Turkey
Şimdi ismini bile hatırlamadığım Moğolistan’daki bu güzel gölden geriye sadece bana hissettirdiği güzel duygular kaldı içimde. Bana Moğolistan nasıl bir yer diye soranlara hep “çok sessiz bir ülke” şeklinde cevap veriyorum. Evet sessiz ve kimsesiz. Bir gün tekrar gideceğim Moğolistan bozkırlarına ve daha uzun zaman kalacağım o sessizliğin içinde... #tbt #mongolia #motorcycle #offroad #camping #motorcycletrip
Bugün çok farklı ve güzel bir etkiliğin parçası oldum. Her zaman yetişkin insanlar için sunumlar yapıp öğrendiklerimi paylaşmaya ve onlara bir şeyler katmaya çalıştım. Fakat bugün yaptığım sunumun yerini hiç biri tutamaz. Çünkü bu sefer dinleyicilerim ilkokul öğrencileriydi. Çok mutlu oldum, ben onların yaşlarındayken biri gelip böyle şeyler anlatsa ufkum genişlerdi ve dünyaya daha farklı bakardım ve böyle şeyler yapılabileceğini daha önce öğrenmiş olurdum. Bugün onlara kendimi, hayallerimi, neden gezdiğimi, neler öğrendimi, kendim hakkında öğrendiklerimi, hayatımın nasıl değiştiğini, kararları ve riskleri nasıl aldığımı, bazı şeyler için planlar yapıp bazı şeyleri akışına bıraktığımı… daha bir çok konuyu anlatmaya çalıştım. Umarım onları heyecanlandırabilmiş ve bazı şeyleri sorgulamalarını sağlayabilmişimdir. Zihinlerinde ufak da olsa bir ışık yakabildiysem ne mutlu bana. Beni dinlemeye gelen, güzel soruları ile katkıda bulunan çocuklara, bu imkanı onlara sunduğu için Özel Taş İlköğretim Kurumları’na ve beni davet eden sevgili arkadaşım Selin Kırnaz’a teşekkür ediyorum.
Orta Amerika'da tehlikeli yerleri beraber geçtiğimiz, Güney Amerika'da bir çok kez bir araya geldiğimiz, fırtınada, çöllerde beraber sürdüğümüz, beraber yediğimiz, içtiğimiz hatta tuvalette, restoranda bile beraber yattığımız AyferOnur Seyahatnamesi Amerika kıtasında Alaska'dan Antartika'ya (evet Antartika dahil) kadar motosiklet ile yaptıkları yolculukları hakkında İstanbul'da perşembe akşamı güzel bir söyleşi yapacaklar, kaçırmayın sakın!
Türkiye turizm sektörünün en önemli etkinliği olan Uzakrota Travel Summit 17 Kasım Cuma günü Henley & Partners, Etihad Havayolları ve Sabre ana sponsorluğu ve Atlasglobal alt ana sponsorluğunda Fairmont Quasar İstanbul’da düzenlenecek. Zirvede turizm ve medya sektöründen tanınmış isimlerin yanı sıra, iş dünyasından temsilciler ve dijital girişim konusunda önemli başarılar elde etmiş isimler yer alacak. 5 ayrı salonda, yaklaşık 1.500 kişinin katılacağı etkinliklerde Deniz Kilic, Emre Ayan ve Hakan Bayülgen ile birlikte “Lüks Seyahatte Yeni Trend: Macera Turizmi” üzerine güzel bir konuşma gerçekleştireceğiz. https://www.uzakrota.com/summit17/
Vay be ablamlar (TatlıGezgin & One Road One World) yola çıkalı tam 504 gün olmuş. İstanbul, Nordkapp, Afrika'nın batısı Fas'tan Güney Afrika'ya derken şimdi de Afrika'nın doğusundan yukarı çıkıyorlar. Bir çok zorlu Afrika ülkeleri de dahil 42 ülke geçmişler. Tekrar Türkiye'ye ulaşmaları daha 5-6 ay sürer. Gerçi ulaştıktan sonra da duracaklarını zannetmiyorum. Aslında işin en ilginç kısmı motosiklet ile seyahati yolda öğreniyor olmaları :) Her sabah kalktıklarında yola çıkmadan önce yaptıkları rutinlerini küçük bir video ile paylaşmışlar. Seyredince her sabah bunları yapmak zahmetli gibi geliyor ama bir süre o kadar alışıyorsunuz ki artık sizin normaliniz oluyor. Bir yıl böyle gezdikten sonra onları çok iyi anlıyorum. Kafamda kask varken kaskı nereye koyduğumu bile aradığım oluyordu. :D
Hadi bir #tbt de benden gelsin.. Yıl 2015, motosiklet ile Japonya yolundayım. Bir süre Moğolistan bozkırlarında yalnız seyahat edince biraz sosyalleşmeye karar verdim. Büyük bir gölün kenarından geçerken gördüğüm bu ailenin yanına daldım. Fakat motoru kuma sapladığım için yanlarına ulaşamadım. Onların uzaktan ısrarla beni çağırdığını görünce (bu arada yardım için ben de onları çağırıyordum) motoru bıraktım yanlarına yürüdüm. Sonuç bu oldu.
Costa Rica’dan çıkmadan hemen önceki harika kumsal ve deniz Manuel Antonio Plajı ;) Buradaki milli park da çok güzel ve içinde daha güzel plajlar vardı. Şurada oturup günü batımı seyretmek güzeldi. Arkadaki bulutlarda aldırmayın, yarım saat kovadan boşalır gibi yağıyor sonra güneş açıyor. Hava zaten hep 25-30 derece arası takılıyor ondan sorun olmuyor ;)
Gel bir yanak alim senden AyferOnur Seyahatnamesi :) Bu Orta Amerika yolları siz olmadan nasıl biterdi bilmiyorum. En sıkıcı yollar hatta sınır geçişleri bile sayenizde eğlenceli oldu. Paylaştığımız onca güzel zaman için teşekkür ederim, güzel anılar biriktirdik.
Şu yoldan salacaksın motoru, karşı dağlara kadar manzarayı seyrede seyrede gideceksin. Sonra oradan bu tarafı görecek şekilde kampı atacaksın, oturup rüzgarda salınan 60 metrelik bu palmiyeleri seyredeksin. Akşam, yemeğini hazırlayıp sesiz sakin yıldızların altında yiyeceksin. Ertesi gün bu manzaraya karşı tüm hamağında sallananilirsin, hak ettin :)) #salento #valledecauca #colombia #southamerica
Şu sol tarafa çadırı kuracaksın, kapısını da karşı buzulara doğru vereceksin, en az da 2 gece kalacaksın... tadından yenmez ;) #fitzroy #argentina #patagonia #southamerica
Yedigöller kamp yapmak için ne kadar da güzel bir yer, hem de bu mevsimde ama gel gör ki yolu asfalt yapıldığı için eskiden kalabalık olan Yedigöller şimdi panayır yeri gibi :( tur şirketkeri ile gelen fotoğrafçılar mı arasın, otobüs otobüs gelen öğrenciler mi ararsın, hatta onlar yetmiyormuş gibi uzun araba kuyrukları oluşturan piknikçiler mi istersin... Fakat hakkını yemeyim geldiğimden beri kamp yapmak için gittiğim yerlerin arasında en temizi. Görevliler alınan paranın hakkını veriyorlar ve sürekli temizleyip ilgileniyorlar. Tuvaletler de temizdi bence.
Sanırım seyahatten döndüğümden beri yaptığım 8. kamp olmuştur. Hiç fena değil ama daha çok yapmak lazım. :) İstanbul’a yakın çok bilinmeyen kamp yerleri deneyip bulmam lazım, çünkü benim bildiklerim artık eskilerde kalmış ve popüler olmuş.
Türkiye’ye ilk döndüğümde dikkatimi çeken kuş seslerinin olmayışı olmuştu. Sanki yıllardır burada yaşamıyormuşum gibi bir yadırgadım. Dedim belki İstanbul büyük şehirdir ondan kuş yoktur fakat geldiğimden beri 10 defa kampa gitmişimdir ve hepsi de ormanlık alanlardı. Yine de kuş sesleri yoktu. Bunu ne zaman dile getirsem çevremdekiler benle aynı tepkiyi vermiyor. Dün videoları düzenlerken bunu buldum ve paylaşmak istedim. Sesini açın lütfen ve dinleyin! İşte uzun süre buna maruz kalınca buralar bana pek bir sessiz geldi, üzüldüm. Bu videoyu Meksika’da çektim. Orta Amerika’nın tamamı böyleydi. Güney Amerika’nın da büyük bir kesimi böyleydi. Patagonya kurak olduğu için bu kadar kuş yoktu daha çok papağan vardı ve onların sesi de zaten bunları bastırırdı. Hayatımda kuş sessinden rahatsız olacağımı hiç düşünmemiştim fakat bazı sabahlar Papağan sürüsünün çığlıkları ile uyanmak rahatsız edici olabiliyormuş :) Yine de mutlu oluyordum. Şimdi burada karga sesleri var etrafımda bir de martı ama o kadar az geliyorki sesleri bana :( serçenin sesini ise duyamayacak kadar gürültülü bir ortamdayız zaten... #birds #birdsinging #mexico #veracruz #centralamerica
Motorun ilk muaynesi gelmiş geçmiş bile, bir de üzerine ceza yedim fark etmediğim için. Ne yapalım sağlık olsun benim hatam sonuçta :) Motorun kontrollerini tamamladım, lastiklerini değiştirdim, delikli plakayı da hallettim geldim muayne istasyonuna. Bakalım başka sorun çıkacak mı? :))
Arjantin’de yine bir göl kenarı bulmuşum, çadırımı atmışım, ne kadar da mutluymuşum :)) #buenosaires #argentina #chascomus #lake #camping #motorcycletravel #southamerica
Patagonya’da Fitz Roy’a doğru yaptığım 30km yürüyüşten :) İlerde buzulları görebiliyorsunuz ama yürü yürü ulaşamıyorsunuz. Sonra oraya varıp o vadinin içinden, buzulların yanından geçip tırmanmaya başlıyorsunuz. Hayatımda ilk kez 30km yol yürüdüm fakat değmişti. En çok üzüldüğüm şey ise burada kamp yapmamış olmam :( Şimdiki aklım olsa motoru bir otoparka bırakır kamp malzemelerimi alır burada en az 2-3 gün kamp yapardım. İnanılmaz güzel yerler vardı kamp yapmak için... ahh ahh ne harika yerlerde kamp yaptım ve şimdi çok özlüyorum o doğayı... #patagonia #argentina #fitzroy #southamerica #trekking
Gezide tanıştığım ve gezmekten zevk aldığım sevgili Ride2world (Tuğçe ve Fatih); sizle beraber çok güzel kamplar yapıp yemekler hazırladık, uzun uzun sohbetler edip kahkalar ile güldük, bir gezinin içindeyken bir yenisini hayal ettik, planlar kurduk… bunu söyleyeceğim hiç aklıma gelmezdi ama sizi özledim. :D Fotoğraflara bakarken o güzel anlar aklıma geldi, paylaşmak istedim. Bir gün mutlaka dünyanın farklı bir yerinde bir araya gelip beraber yol almak istediğim ve alacağım ender insanlardansınız. Bakarsınız beraber konuştuğumuz planları bir gün hayata geçiririz. Yolunu açık olsun, takipteyim!
Güney Amerika’da yapmaya doyamadığım kamplardan. Sevgili Ride2world ile birlikte seyahat ettiğimiz zamanlardan. Ben döndüm 3 ayı geçti onlar hala yoldalar. :) Ben onları Patagonya’da bıraktım, onlar teee Alaskaya’ya kadar çıktılar ve şimdi de geri dönüyorlar. Maceralarını takip edin ve tecrübelerinden yararlanın, onlardan yolculuk hakkında öğreneceğimiz çok şey var :)
İtinayla ön dişli sıfırlanır :) Dünyamın güney ucu olan Ushuai şehrine 10km kala, dağ yolunda tırmanış yaparken motorun çekişten düşmesi ile farkına vardığım sorun :) Yeni dişli bulabilmek için bir haftadan fazla Ushuaia’da kaldım. O zaman söylenmiştim ama iyiki tam olarak orada bitmiş. Yoksa kış geliyor, havalar soğudu diye bir iki gün kalır kaçardım. Onun yerine bir vadinin içinde ağaçların arasında ve gürül gürül akan bir nehrin kenarında aylaklık yaptım. @ Ushuaia, Tierra del Fuego, Argentina
Sabah gözünüzü böyle bir manzaraya açtığınızı düşünün, insan özlemez mi bunları, buraları :) Bu gezide çok güzel yerlerde uyandım, çok güzel manzaralara daldım gittim. Gecem yıldızlarla ayrı bir güzel, sabahlarım dağlarla, göllerle, bulutlarla ayrı bir güzel oldu. Şimdi bu koca şehirde milyonlarca insanla beraber tıkılıp kalmak zorluyor. Özellikle bir yıldan sonra çok anlamsız geliyor buradaki kalabalık, koşuşturma, telaş, trafik ve stress. Dışarı çıkıyorsunuz her yerde aşırı süslü mekanlar, dükkanlar, dip dibe binalar hatta balkonu bile olmayan evler var. İnsanlar 10 metrekare çimlik alan bulunca hemen orada sosyalleşmeye veya spor yapmaya çalışıyorlar. Kafanızı kaldırıyorsunuz gökyüzünü göremiyorsunuz. Bir çoğumuzun evi günde kaç saat güneş alıyor, pencereyi açtığınızda kaçınızın yüzüne hafif rüzgar çarpıyor veya temiz hava geliyor. Bazen gerçekten de ben nereye düştüm diyorum. Hayır arkadaş burada 20 yıl ben yaşamadım mı? Gecelerimi sokaklarda, gündüzlerimi plazalarda toplantı yaparak geçirmedim mi? Eskiden uğrunda zamanımı verdiğim ideallerim nerede, peki ya para kazanma hırsıma ne oldu??? Hepsi şimdi o kadar anlamsız geliyor ki hayretle bakıyorum çevreme. Artık sadece hayallerim var ve onları gerçekleştirebilecek bir de özgüvenim var. Param, işim, arabam hatta motorum olmasa da olur. Ben hayallerimi eninde sonunda gerçekleştireceğim, tıpkı daha önce olduğu gibi. Ne yazacaktım konu nereye geldi... #lagunadecocha #colombia #southamerica
Amerika gezisinde gördüğüm ilginç güzelliklerden birisi :) Aslında burası bir volkan ağzı, yani krater gölü ama burayı diğer gördüğüm onlarca krater gölünden farklı yapan ortadaki adacığı :) Sanki nehir geliyor da daire çiziyor gibi olmuş. Ekvador’da Laguna de Cuicocha ;)
Yıllardır geziyorum, daha gidilecek bir sürü yolum, keşfedek bir sürü yerim var... gezmeye devam ;)
Yıllardır geziyorum, daha gidilecek bir sürü yolum, keşfedek bir sürü yerim var... gezmeye devam ;)
Latin Amerika’da motosiklet ile geçtiğim en güzel yollardan birisi Kolombiya’da Cocora vadisi :) İnsan bu 60 metrelik palmiyelerin bomboş düzlüklerde göğe uzandığını görünce bir aptal oluyor. Aslında eskiden burası bu uzun palmiyelerle doluymuş, bunlar geriye kalanlar :( #salento #palmtrees #cocoravalley #colombia #southamerica
En sevdiğim yollardan. Hızlandıkça gölgeler ve güneş birbirine karışıyor, etrafını saran ağaçlar da gittikçe bulanıklaşıyor, çok masalsı oluyor :)) Sanki yeterince hızlanırsam “back to the future” gibi başka bir zamana atlayacakmışım gibi geliyor. Yolda can sıkıntısı insana neler yaptırıyor işte...
Gezilerde kendime ait çok fazla güzel fotoğrafım olamıyor çünkü genelde herkesi çeken ben oluyorum :) Şili’nin Patagonya bölgesinde tanıştığım ve 3 yıldır yolda olan Rus çift @soundaroundme ile beraber balık tutmaya gittiğimizde bu fotoğrafları çekmişlerdi. Gerçi ben o sırada drone kullandığım için farkında değildim :) #villaohiggins #chile #patagonia #carreteraaustral #southamerica #motorcycle #offroad #motorcycletrip
Bundan 18 ay önce bu güzel insan ile internette tanıştık. Onur ve eşi Ayfer internette AyferOnur Seyahatnamesi olarak bilinirler :) Benzer dönemlerde Amerika yolculuğu yapacağımız için Onur bana mesaj atmıştı. Kendileri Amerika’da yaşadığından görüşemedik ama 1-2 ay sürekli mesajlaşarak gezi hakkında bilgi alışverişinde bulunduk. Geziye çıkmadan hemen önce (Nisan 2016) İstanbul’a geldiklerinde Onur ile bir pastanede buluştuk ve yine gezi üzerine uzun uzun sohbet ettik. O an aslında her şey o kadar uzaktı ki; daha geziye çıkacağız tüm kıtayı gezeceğiz, bitireceğiz…. Gezinin sonuna bir yıl olduğu için ancak başını konuşabildik çünkü sonunu kendimiz bile hayal edemiyorduk. Benzer zamanlarda yola çıktık, aylar sonra Meksika’da ilk kez bir araya geldik ve sonrasında 2 ay Orta Amerika’yı beraber geçtik. Hep iletişimde kaldık, Güney Amerika’nın sonunda Ushuaia’da tekrar karşılaştık, sonra Patangonya’da bir hafta beraber kaldık. Tuvalette, restoranda bile yattık, ne yağmurlarda sürdük, en zorlu sınır geçişlerini beraber yaptık, en tehlikeli ülkelerde hep beraber olduk… En son Brezilya’da karşılaştık ve zaman geçti gitti, yolculuklarımız bitti ama iletişimimiz hep devam etti. Tekrar İstanbul’a geldiler. Onur aradı hadi buluşalım dedi, ben de aynı pastane de buluşalım o zaman dedim. Benim için önemliydi, düşünsenize ilk kez o pastanede buluştuğumuzda her şey nasıl uzak ve hayaldi. Şimdi ise hepsi gerçek oldu, bir dünya maceramız oldu ve yine aynı pastanede oturmuş bu sefer ne günlerdi diye konuşuyoruz… Bu gezinin bana kazandırdığı güzelliklerden birisininiz ;)
Nehrin açtığı bir vadi boyunca boyunca ormanın içinden döne döne karşı dağlara doğru motosiklet sürdüğünüzü düşünün :) Fakat yolun sonu bir yere çıkmadığı için yüzlerce kilometreyi geri dönmeniz gerekiyor :)) Şili’nin Patagonya bölgesinde bulunan ve Şili’nin güneyini ülkenin geri kalanına bağlayan Carretera Austral yolu #patagonia #chile #carreteraaustral #southamerica #offroad #motorcycle
Bazen yolda çok güzel insanlarla tanışırsınız, hem de hiç beklemediğiniz bir zamanda, mesela yol kenarında kaldırımda boş boş otururken bile olabilir. Öylece arabayla yanınızda durup adayı gezeceklerini, kendilerine katılmak isteyip istemediğinizi sorarlar. Onlara bakarsın, “şeyy eeee” diye bir şaşırırsın, sonra gülümser “çok isterim” diyerek arabaya atlarsın ve yeni bir macera başlar. Sadece bir gün kalmayı düşündüğün adada onların tatili bitip dönene kadar günlerce kalırsın. Hatta hızını alamayıp yolunu uzatarak onların yaşadığı şehre bile gidip onlarla biraz daha vakit geçirirsin. Yol arkadaşlıkları çok farklıdır çünkü onlar senin için farklı kültürdeki, farklı dünyadaki insanlar gibidir, sen de onlar için öylesindir. Sen konuşursun onlar dinler, sen sorarsın onlar cevaplar… Gonzalo, Juan ve Lucho’a selam olsun iyiki beni o yol kenarından almışlar.
Hayatın döngüsüdür bu; bir şeylere inanırız ve onun uğrunda yola çıkarız, hayaller kurarız, heyecanlanır planlar yaparız, bazen koşarak ilerleriz, bazense tökezler düşeriz bu yolda ama yılmayız, çabalarız, mücadele ederiz, ayağa kalkar tekrar tekrar deneriz, fakat her zaman o yolun sonuna ulaşamayız. Üzülürüz, yıpranırız, sonunda pes eder bırakırız o yolda devam etmeyi ve hayatın bize açtığı yeni yollara saparız. Uzaklaştıkça da arkadamızda kaybolur gider eski yollar, yolculuğumuza devam ederiz. Selin ile birlikte, iki kişi çıktığımız hayat yolculuğumuz da bu yollardan biriydi fakat yolun sonuna ulaşamadık ve Amerika gezisi dönüşünde yollarımızı ayırmaya karar verdik. Artık farklı hayallerin peşinde, kendi maceralarımızı ve hayatlarımızı yaşıyoruz...
Amerika gezisinden döneli neredeyse 3 ay olmuş. Bir yıl gezdikten sonra buraya dönmek ve tekrar eski ortama (düzene) adapte olmak için çabalamak ne ilginç. Oysa yola çıktığım ilk aylarda eski düzenimden kurtulmak ve yola adapte olmak için çabalamıştım. 1 yılın ardından tam yolda olmaya, motosiklet kullanmaya, her gün her şeyin değişmesine, yabancı olduğum insanlarla kalmaya, açık alanlara, çadır kurmaya, her gün market alışverişi yapıp yemek yapmaya, nehirde yıkanmaya, elde çamaşır yıkamaya, 2 tişört, 2 pantolon ve bir ayakkabı ile yaşamaya, eldeki malzemeler ile her şeyi tamir etmeye, sürekli olarak az para ile idare etmeye, günde 10 kez hava durumuna bakmaya, rüzgarlara, yağmurlara, fırtınalara, tehlikelere, çöllere, ıssızlığa ve gördüğüm tüm güzelliklere alışmaya başlayıp kendimi evde gibi hissetmeye başlamıştım ki çat diye bir uçakla dönüp kendimi yabancılaştığım bir ortamda buldum. Yolda olmayı özlemiyor muyum peki? Şöyle söyleyim o zaman; İnsan evini özlemez mi? Yol artık benim evim olmuştu ve aklım hala yolda! #patagonia #argentina #motorcycle #camping #home
Bazen yol hiç bitmesin istersiniz, günlerce sürmek, yol kenarlarında kamp yapmak isterseniz, hatta kimsenin olmadığı yerlerde doğa ile baş başa kalmak da istesiniz… :) işte burası tam öyle bir yerdi. Amerika kıtasının güney ucuna giden, yolun okyanusda bittiği, pek kimsenin gelip geçmediği, rüzgarlar yüzünden eğri büyrü ağaçların olduğu, sessiz ve ıssız… Yine olsa yine gitsem :) #ushuaia #argentina #rutaj #patagonia #southamerica #offroad
Bazen kamp için güzel yerler bulduğum doğrudur :) #camping #motorcycletrip #patagonia
Küçükken en sevdiğim slogandı "kirlenmek güzeldir" :) İlk yolculuklarımda motor malzemelerimi temiz tutmak için elimden geleni yapardım şimdi ise pek takılmıyorum sanırım, çünkü ne yaparsam yapim bu hale tekrar geliyorlar. Uğraşıp yıkıyorum ertesi gün bir arazi sürüşü ya da bir yağmur... uğraştığınla kalıyorsun.
Bazen içinde bulunduğumuz anın kıymetini bilmiyoruz, bazen geçmişte kayboluyoruz bazen de gelecek kaygılarına teslim ediyoruz kendimizi. Peki ya yaşadığımız şu anda neler hissediyoruz. Şimdi her nerdeysek orada olmaktan mutlu muyuz? Her ne ile uğraşıyorsak onu yapmaktan mutlu muyuz? Belki öyleyiz belki de kötü şeyler yaşıyoruz. Tüm bunların sonuçlarına yaşananlar bittikten sonra varıyoruz. Çoğu zaman düşünmüyoruz ne hissettiğimizi. Geriye dönüp baktığımızda geçmişteki o an için ya mutlu ya da mutsuz oluyoruz. Peki ya mutluysak da bilmiyorsak?* Şimdi bu fotoğrafa baktığımda aslında orada ne kadar da mutlu ve huzurlu olduğumu hissediyorum. Patagonya’nın bir köşesinde, araba ile ulaşılamadığı için kimsenin gelmediği bu falezlerin üzerinde ne kadar da mutluymuşum. Hayatımın en mutlu anıymış, bilmiyordum** Orada neler hissediyordum acaba diye hatırlamaya çalışıyorum. Biraz telaş, tedirginlik, biraz mutluluk, belki huzur… çok da hatırlayamıyorum aslında. (*Yankı Yazgan - TEDxReset 2011, **Masumiyet Müzesi – Orhan Pamuk)
Yolda, kampta, genel olarak gezi boyunca yemek işini nasıl hallettiğimi soranlar oluyor, cevap basit kendim yapıyorum. Eğer Bir yıl geziyorsanız sürekli dışarda yemek yiyemezsiniz yani en azından ben yiyemem :) Tamam gittiğiniz yerlerde yerel tatları denemek güzel ama sürekli onları yemek de bir süre sonra bayıyor. Ayrıca geldiğim yerin yemeklerini özlüyorum. :) Benzinli bir ocak ve 2lt küçük bir tencere ile canınız ne istiyorsa yapabilirsiniz. Güney Amerka'da bulgur ve kırımızı mercimek dışında aradığınız her şeyi rahatlıkla bulabilirsiniz. Bu ikini ise biraz aramanız gerekiyor. :) #cooking #camping #msr #msrxgkⅱ #chile #patagonia
Seyahatte uzun vadeli planlar yapmayı bıraktım, çünkü ne zaman yapsam tutturamadım. Biraz daha kısa vadeli şeyler düşünüyorum artık. :) Mesela sabah kaçta kalkacağım gibi ama çoğu zaman o da tutmuyor. Onun için anlık kararlar verip ona göre hareket etmeye çalışıyorum. Genelde olaylar olduğu (ya da olacağı) zaman ne yapacağımı düşünüyorum. Öncesinde böyle olursa şöyle yaparım diye düşünmeyi bıraktım. Motor bozulunca ne yaparım? Bozulunca düşünürüm. Benzin biterse ne yaparım? Bitince düşünürüm. Çünkü öncesinde (belki de olmayacak) olasılıkları düşünüp ona göre planlar yapmak çok yorucu… Burası Carretera Austral yolu ve burada başıma beklenmedik pek çok olay geldi, onun için bu fotoğrafa bakınca plansızlıkların verdiği boşluğu hissettim :) . #patagonia #carreteraaustral #chile #southamerica #motorcycle #offroad #travel
Bu fotoğrafı neden sevdiğimi bilmiyorum. :) Fotoğraf seçip yüklemek Patagonya fotoğraflarına bakıyordum ve bunu gördüm. Sonra uzun süre bu fotoğrafa bakarken buldum kendimi. Çünkü kafam arka tarafta o zamanlara gitti, burada yaşadıklarımı düşündüm ve mutlu oldum. Patagonya Şili'de Carretera Austral yolunun en sonu hatta Şili'nin kara yoku ile ulaşabileceğin en güney noktası, O'Higgins kasabası. #ohiggins #carreteraaustral #chile #patagonia #southamerica #motorcycle
Patagonya’da Arjantin’in çöllerinden Şili’nin yeşil dünyasına ilk giriş yaptığım yer burası, Aslında bana @ride2world göstermişti haritada bu gölü. Onlarla beraber Arjantin tarafında bir hafta seyahat etmiştim. :) Gölün kenarından geçerken biraz kafamı kaldırıp baktım fakat yine saat erken olduğu için kalmayı düşünmüyordum. Sonra gölde yüzenleri görünce durdum ve ben de göle girdim. :) Herkes gidip ortalık sakinleşince de kamp kurmaya karar verdim. Güneş batıp da göz gözü görmeyene kadar o sandalyede oturdum güneşin batışını seyrettim ve sessizliği dinledim. Fakat gece arkamdaki ağaç ve çalıklardan çok ses geldiği için sürekli uyanıp etrafa baktığımı hatırlıyorum :) #patagonia #chile #pucon #southamerika #camping #motorcycle
Yolda etrafı seyrede seyrede gidiyorsunuz, sonra bu manzara ile karşılaşıyorsunuz ve durup bir fotoğraf çekiyorsunuz. Fakat bilinçaltınız burayı çoktan gözüne kestirmiş sizi dürtüyor ve içinizden bir ses “kamp yapsana, burası çok güzel bak” diyor. Saate bakıyorsunuz, daha erken ve önceden planladığınız yere varmak istiyorsunuz. “Boşver, her yer güzel zaten yola devam edim.” diye kandırmaya çalışıyorsunuz bilinçaltınızı :) Bu sefer hayal kurmaya yönelik alt mesajlar geliyor “şuraya nehrin kenarına çadırı atarsın, saat de erken oturur sessiz sessiz dağların üzerinden akan bulutları seyreder manzaranın tadını çıkarırsın, hem güzel bir yemek de yaparsın, dinlenirsin…” Yok yok ben gidim diye motora binersiniz ama yolda bırakmaz sizi bu düşünceler “zemin de çadır kurmaya çok uygundu, su kaynağı vardı, etrafta kimsecikler yoktu, güvenliydi, hadi gideceğin yerde daha iyi bir yer bulamazsan!…” Sonra ne mi olur, bir sürü kilometreyi geri döner oraya kamp kurarsınız. Zaten bilinçli olarak gezmeyi de hiç istememiştim nasıl oldu da bu kadar gezer oldum bilmiyorum. :D #camping #motorcycle #torresdelpaine #chile #patagonia #southamerica
Bence bu ateş topraklarında yeterince kalabilseydim hayatın anlamını çözecektim ama kış geliyordu işte kalamadım :) Ben Magellan'ın yerinde olsam burayı keşfedince burada kalır geri dönmez ve kimseye de söylemezdim... #routej #ushuaia #patagonia #argantina #southamerica #camping
Yağmurlu havalarda kamp yaparken çadırdan çıkamayınca ben :) Ara ara soranlar oluyor yağmur yağdığında çadırda ne yapıyorsun diye? İşte bazen film seyrediyorum, bazen kitap okuyorum, internet varsa yazı yazıyorum, hiçbiri yoksa aşırı dozda sıkıntıdan sızıp kalıyorum. :) Daha kötüsü sabah uyandığımda hala çok yağıyorsa durmasını beklemek. Sırf bu yüzden bazen keşke karavanım olsaydı diyorum. :D #camping #cinema #tentcinema #argentina #southamerica #buenosaires
Mavi tatilde olduğu için bir haftadır göremiyorum. :( Özledim, dün konuşmak için aradım, babası soruyor "Serkan arıyor", Mavi'den cevap "uyuyorum". Kız benle konuşmadı ya şaşkınım hala "uyuyorum" ne yaaa
Patagonia'da kamp yapıyorsanız her uyandığınızda güneşin doğmuş olmasını dilersiniz. Saate bakarsınız sabaha karşı 5'dir. "Daha 2 saat var" diye söylenirsiniz ve daha erken doğmasını istersiniz. Oysa İstanbul'dayken sabaha karşı uyandığınızda saat 5 ise "güneşin doğmasına 2 saat kalmış" diye söylenirsiniz ve daha geç doğmasını istersiniz... şartlar zorlaştıkça sahip olduklarınızın değerini daha iyi anlıyorsunuz.
Ben Amerika kıtasında gezerken maceranın büyüğünü ablamlar (TatlıGezgin ve One Road One World) yaşamış. :) Takip ettiğim kadarıyla Batı Afrika rotası onlar için tam bir meydan okuma oldu. Gerçi o rota bir çok insan için öyle ve dünyanın zorlu rotalarından birisi. Bu videoda Gabon'dan Congo'ya geçerken eğlenceli halleri var, yani benim için seyretmesi eğlenceliydi onları bilmiyorum heheh :D
Sonunda WR250'i bitirdim. En son amortisörlere ve frenlere el atmıştım. Bir de arka plaka takılan kuyruğu söktüğüm için plakaya bir şey uydurmak zorunda kaldım. :) Fakat böyle daha güzel oldu. Son olarak iyice bir yıkanıp temizlenirse olacak bu iş. Yalnız motor sürmeyi özlemişim. Çünkü bir yıl sürekli motor kullandım ve son 1,5 aydır motor sürmüyorum.
Dün uzun süren çekimlerde çok eğlendik, bol bol güldük. Çekim için kullanacağımız tripod'un kafasını kaybedince kendimize tripod ve hatta güneşlik bile uydurduk. Zaten önemli olan yararlı bir şeyler çıkarmak, sahne arkasında ne kadar uğraştığımız değil :) Tam çekiyoruz he olacak, he oldu derken bir gülme geliyor... hop al başa. Bazen de ne söyleyeceğimizi unutuyoruz veya malzemelerin isimlerini hatırlayamıyoruz. Neydi arkadaş bu çantanın malzemesi??? :)) Balistik naylonmuş. Mekanını açan Ahmet Tarık Taşdelen (Düşler Tamirhanesi), çekimleri yapan Can Küngör, Kamera karşısında beraber konuştuğumuz Serter Topyalın (#biketurkiye), çekimlerde her türlü şeye yardım eden Okan Akyıldız ve bu işi organize eden Erkin Yeşil (DenemeTahtası)'e teşekkür ederim, tam bir ekip işi oldu ;)
Bugün motor tamirine ufak bir ara verdim ve arkadaşlar ile birlikte daha faydalı bir iş yapacağız. :) DenemeTahtası ile birlikte malzeme seçimi ve yolculukta kullandığım malzemeler üzerine söyleşi formatında videolar hazırlıyoruz. Çekim ortamımız süper, tam amatör ruhu ile güzel işler yapmaya çalışıyoruz. İlk sahnenin çekimini 10 defa yaptık, gülmekten çekimi bıraktık artık. :)
Uzun bir çalışma günü oldu fakat Yamaha WR250R'da yapacaklarımı bitiremedim. Öncelikle gezi için taktığım yan çanta demirleri, arka taşıyıcı, otomatik zincir yağlayıcısı, elcik ısıtıcısı, ön cam, çakmak soketi, plaka takılan arka kuyruk, alet çantası olarak kullandığım pimaş borular ve bir kaç ufak tefek şeyi daha söktüm. Koca bir kutu 10 kilodan fazla eşya çıktı üzerinden. Motor tekrar şehir içi ve arazi kullanımına uygun hala geldi. Sonrasında motor ile uğraştım. Radyatör suyunu boşalttım ve radyatörü söküp güzelce temizledim. Marş motorunu söktüm, temizledim. Debriyaj balatalarını söküp kontrol ettim. Şaşırtıcı derecede daha yarıya gelmişti. Bunlar orijinal balatalar ve motor 55bin kilometrede. Ayrıca ben burada yokken WR için bir geri çağrılma olmuştu debriyajın orada bir geçenin değişmesi gerekiyordu onu da hallettim. Motor kapağını açıp sübap ayarını kontrol etim. Egzoz sübaplarının ayarı kaçmıştı onun şimlerini değiştirdim. Kam millerini de kontrol edip, demizledim. kilometresine göre çok iyi durumdalar. Ayrıca sente ayarı biraz kaçmıştı onu da ayarladım. Eksantrik zincir gergisini kontrol ettim. Eksantrik zincirini zaten Arjantin'de yeni değiştirmiştim. Aslında silindir kafasını söküp sübaplara da bakmak istiyordum ama ona vakit kalmadı. Bujiyi değiştirdim, yağ filtresini değiştirim, suyunu ve yağını koyup motoru çalıştırdım. Sorunsuz çalıştı :D Motosikletten söktüğüm tüm parçaları da geri taktım. Geriye çok iş kalmadı; fren balataları, fren hidroliği ve amortisör yağlarını değiştireceğim. Sonra kullanıma hazır :) Sanırım hayatımın en temiz işciliğini yaptım. Söktüğüm her şeyi temizledim ve tüm vidaları üşenmedim tork anahtarı ile sıktım. Bu motosikleti kullanmaya devam etmek istiyorum onun için iyi bakmam gerekiyor.