Facebook üzerinden yapılan anlık paylaşımlar...
Buradayken farkında değildim ama Arizona civarında geçirdiğim süre boyunca gördüğüm gün batımlarından sonra gelecekte geçen ve yüksek binalardan gökyüzünün görünmediği filmlerin birindeymişim de haberim yokmuş dedim. Her şey o kadar düz ve kesintisiz ki sadece ufuk çizgisinin üstü ve altı var, bulutlar üzerinize düşecek gibi :) ilginçtir çünkü daha önce Arap Yarımadası, Afrika ve hatta Moğolistan’da da bir çok çölde motor kullandım ve gece kaldım ama böyle hissetmemiştim. #arizona #motorcycle #motosiklet #amerika #america #roadtrip #motorcycletrip #yolculuk #seyahat #dünyaturu #macera #adventure #travel
Motor sürmeyeli, araziye bile çıkmayalı aylar oldu sanırım
Bugün @wanderingpebble @gezenrobot @uzaklaryakin ile buluşmuş konuşurken Hakan bana panelvanın tescil tarihini sordu. Ben de hiç bakmadım araç 2014 model zaten, 5 yaşını doldurdu dedim. Çünkü sürekli 5 yaş denildiği için MTV’de olduğu gibi model yılına bakıldığını düşünüyordum, mevzuatı da hiç okumadım.
Hızlı bir başlangıç yaptım ama bu aralar hem iş yoğunluğu hem de evde yaptığım tadilatlardan dolayı çok yoruluyorum. Panelvanı karavana dönüştürme projesi biraz yavaş ilerleyecek gibi duruyor. Nisan itibari ile daha rahat olacağım. Bu süre zarfında izolasyon, akü, güneş panelleri, dolap gibi şeyleri internet başında araştırmayı düşünüyorum. :) Bulduklarımı ve aklımdakileri paylaşmaya devam edeceğim, takipte kalın #karavan #karavangünlükleri #camper #camperconversion #yeniproje
Aracın içinde ne varsa söktük :) Bir tek koltuk iskeletleri kaldı çünkü onu açmak için anahtarımız yoktu.
Panelvanı aldıktan sonra ilk olarak bakımını yaptım ve alışmak için şehir içinde kullanmaya başladım. Kendi arabamı da sattığım için bütün işlerimi kendisi ile hallediyorum, alıştım oldukça
Kendisi ile alıştırma turlarına başladık, motoru söküp takabiliyorsam panelvanı neden yapamayım dedim.
Yeni bir macera başlıyor :) Kendisi henüz panelvan ama biraz uğraşınca içinde çalışılabilecek ve ufak ufak gezilebilecek bir karavan olacak.
Bir süre önce yıllardır kullandığım arabamı da sattım, çünkü çok az kullanıyordum. Son 7 yılda sadece 40bin km yapmışım.
Bu aralar lokasyondan bağımsız çalışmaya takmışken aklımda ilginç ilginç fikirler dolanıyor :) Aslında bu fikir Amerika seyahatinde ilgimi çekmeye başladı ve döndükten sonra da ara ara acaba dedirtti. Fakat harekete geçirecek kadar da güçlü olamadı.
Acaba neden hiç sesim çıkmıyor? ... Son seyahatimden geleli 1,5 yıl oldu ve 1 yıl gezdikten sonra anladım ki; yaptığım iş daha uzun seyahatlere veya serbest bir yaşam şekline izin vermeyecek. Onun için farklı bir şeyler denemeye karar verdim. Bundan 7 yıl kadar önce de benzer bir durum yaşamıştım ve 2-3 haftalık geziler bana yetmiyor diye yine değişiklik yapmıştım. :) Şimdi benzer süreçteyim. Bu sadece gezmek ile ilgili değil, bu benim hayatı yaşayış şeklim. Bir çok insanın aksine işimi yaşam şeklime göre uyduruyorum. :) Geziden döndükten sonra “ben lokasyon bağımsız çalışacağım” dedim. Farklı farklı şeyler denedim ve uzun süredir de para kazanmadan çalışmaya devam ediyorum ama bu sevdamdan vazgeçmedim! Sonunda benim gibi gezgin olan çok eski dostum @gezenrobot ile mobil oyun (@ponyomgames ) işi kurduk. Amaç sadece oyun yazıp ondan 3-5 kazanalım gezelim değil; o işi zaman içinde büyültmek ama bunu yaparken yine lokasyon bağımsız bir şirket kültüründe yapmak. Buralarda bunu söylemek bana da imkansız gibi gelirken, Amerika’da geçirdiğim zamanda ne kadar mümkün olabileceğini gördüm. Bu benim çalışmaya bakış açımı değiştirdi. Son 9 aydır sıfırdan kurduğumuz bu iş için çok çalıştık. Bu süreçte beraber okyanus geçme hayalleri kurduğumuz yakın dostum @deniz6parmak da bu maceraya katıldı ve beraber güzel dönüşler almaya başladık. Daha çok yolun başındayız tabii ki ama yapabileceğimize de inanıyoruz. Beraber hayaller kurabildiğim dostlarım ile sıfırdan bir şeyler inşaa etmek ve yaşam şekillerimize sımsıkı bağlı kalarak her şeyi ona göre sürdürmeye çalışmal… işte bu çok değerli! Uzun lafın kısası; yıllar içinde burada paylaştığım seyahatlerimin alt yapısını geliştiriyordum ve uzun süredir bunun için sesim çıkmıyordu.
Moğolistan’ın kocaman ve bomboş bozkırlarındayken bir adam görüyorum. Kimsesiz buralar, bizden başka kimse yok ufukta. Ben arazi yüzünden motorumla cebelleşerek adama yaklaşırken, o da atıyla adeta dans edercesine salına salına bana doğru yaklaşıyor. Ben motordan iniyorum, o da atından. Biraz kıskanarak atının yanına gidiyorum ve sevmeye başlıyorum. Buralar için ne kadar uygun bir ulaşım şekli diye aklından geçiriyorum. Adam ise eş zamanlı atından inip benim motorun yanına gelip seviyor. Kimbilir aklından neler geçiriyordu
Çöl demişken :) #turkana #kenya #sibiloi #ileret #afrika #africa #motorcycletrip #motosiklet #offroad #desert #seyahat #travel #traveling
Aslında görsel olarak çok anlam ifade etmeyen ama bana yolculuklarımın içindeki zorlukları, mücadeleleri ve çaresizlikleri hatırlatan bir kare! Afrika’da, Asya’da ve hatta Patagonya’da onlarca gece böyle kamplar yaptım. Hepsi de farklı deneyimlerdi, farklı tatlardı.
Hayatımda kendimi Moğolistan’da olduğum kadar sessiz ve yalnız hissetmedim. Kimseyi görmeden ve sesli konuşmadan bozkırlarda geçirdiğim Moğolistan günlerinden... 2015 #tbt #mongolia #moğolistan #motorcycletrip #travel
Hayat ne ilginç; oradayken zaman ilerledikçe asıl yaşadığın yerleri, yıllardır beraber olduğun insanları, hayatında sürekli yaptığın her şeyi unutmaya başlarsın, buradayken ise hayatının kısacık bir döneminde yolda gördüğün yerleri, hissettiğin duyguları, iyisiyle kötüsüyle yaşadığın her şeyi özlersin! Zamanın da çok faydası dokunmuyor. Yoldayken uzayıp giden zaman, sana yıllar geçiyormuş gibi hissettiren zaman, buraya dönünce sanki donuyor. Yıllar geçip gidiyor ama hala oradan daha dün gelmiş gibi hissettiriyor. (Omo Bölgesi, Etiyopya-Kenya Sınırı, 2012)
Kısa bir süre vakit geçirdiğim bu teknede ne ilginç buluşmalar yapma fırsatı buldum. Güney Amerika’da yüz yüze tanışıp bir ay kadar beraber vakit geçirdiğim ve sonrasında hiç iletişimi koparmadığım, hatta beraber ortak hayaller kurduğumuz Tuğçe ve Fatih (@ride2world) ile biraraya geldik. Onlarla otururken Rahmi abi, Ebru ve Cansu da bize katıldı. Rahmi abi bana ilk uzun yola çıkma fikrini aşılayanlardan biridir.
Sanırım bu bir işaret :) Demir attığımız koyda hemen yanımızda Uzaklar II teknesi ile Osman Atasoy ve ailesi, Diğer yanımızda da Özkan Gülkaynak (Kayıtsız) ve ailesi vardı. Her ikisi de dünyayı yelkenli ile dolaşan eski gezginler
Bu hafta #tbt Arizona’dan gelsin, hey gidi günler!!! ———— #arizona #motorcycletrip #roadtrip #yamaha #wr250r
Sevdikleriniz ile birlikte güzel bir bayram geçirmenizi dilerim.
Yeni hayaller, yeni hevesler peşindeyim ama şimdilik ufak adımlar atıyorum
Bugün Hasanpaşa’da ilginç bir etkinlik var. :) @deneme.tahtasi Hasanpaşa’yı açık hava sinemasına çeviriyor. Hep beraber onların daha yeni yaptıkları Nepal yolculuğunun videolarını izleyeceğiz ve muhabbet edeceğiz. Kamp sandalyenizi alıp gelin. Pazar günü de aynı formatta ben ve ablam (@tatligezgin) birarada söyleşi yapacağız. Ayrıca bu hafta boyunca Hasanpaşa ‘da indirim var. Malzeme ihtiyacınız varsa bu fırsatı kaçırmayın tam da sezonda
En sevdiğim yollardan; kimsesiz, ıssız, sessiz, sakin, asfaltsız, ormansız, dağsız... dikkatini dağıtacak, izleyecek, dinleyecek hiçbir şey yok ortamda. İnsanın düşünecek ne çok vakti oluyor burada! Saatler, günler nasıl uzayıp gidiyor, zaman değişiyor sanki. Hayat yavaşlıyor, basitleşiyor, düşüncelere daha çok vakit kalıyor. Cevabını bulamadığınız, karmaşık gelen her şey çözülüp gidiyor. Daha çok kalmak istiyorsunuz ve kaldıkça da değer verdiğiniz bir çok şey unutuluyor, fikirleriniz, kararlarınız ve amaçlarınız değişmeye başlıyor... Öyle işte birden aklıma geldi paylaşmak istedim. Hayatınızın kısacık bir anında böyle bir macera yaşayın, değişime şaşıracaksınız
Motorlarımı sürdüğüm kadar yüzdürüyorum da
İlk göz ağrım Alpler :) 2009 yılında ilk defa motorla yurtdışına çıktığımda gitmiştim. Honda CBF1000’in vardı o zaman, 2 hafta yaklaşık 6bin km yol yapıp dönmüştük eve. Ne kadar heyacanlıydım :) Ondan sonra yaptığım yolları düşününce devede kulak kalıyor tabii ama birden olmuyor bu işler böyle böyle sınırlar genişliyor. 2006’da ilk köprüyü geçtiğim zamanki heyecanımı da unutmadım yoksa
Bugün hava bana rüzgarları hiç bitmeyen Patagonya’yı hatırlatıyor, hatırladıkça da yüzümü güldürüyor
Bir arkadaşa bakmaya gelmiştim, çok değil evden 40bin kilometre :)) “Fin Del Mundo” Dünyanın sonu...
Arada farklı şeyler denemek lazım, hep motosiklet nereye kadar
Yine bir gün gümrükte motoru almakla uğraşıyorum. :) Şaka şaka bu sefer benim motorum için değil ablamların motorları için gümrükte yerimi aldım. :) @tatligezgin ve @oneroadoneworld yaklaşık 2 yıldır Afrika kıtasının çevresini dönüyorlardı. Ben Amerika’ya doğru yola çıkarken ablam da aynı anda Afrika’ya doğru yola çıkmıştı. Tam iki yıl görüşemedik, kız bir gitti gelmedi geri
Bazen hayalleriniz, yapmak istedikleriniz bu karşıdaki kale kadar uzak ve ulaşılmaz görünse de, onlara sahip çıkın, onun için çalışın, mücadele edin! En önemlisi de gözünüz hep onun üzerinde olsun, oraya ulaştığınızda yapacaklarınızı hayal etmekten vazgeçmeyin. Bir de acele etmeyin, çünkü hemen oraya ulaşamayacaksınız. Hem biraz çalışıp ter dökmeden, isyan etmeden, ağlamadan, hayalleri gerçekleştirmenin ne heyecanı kalır ki? Diyeceğim o ki; Hayat kısa ve onu istediğiniz gibi yaşamak için mücadele etmekten vazgeçmeyin… #hayaller #hayalkur #hayalet #hayatkısa
Her gördüğün suya motorla dalmamak lazım :)
Arkadaki dağlarda eriyen buzulların oluşturduğu bir göl :) Renk inanılmaz
Uzun süre çölde sürüş yaptıktan sonra karşında dağları görünce daha bir heybetli geliyor, hemen sıkıldığın saatleri unutuyorsun ve bir heyecan sarıyor içini :) #fitzroy #argentina #arjantin #elchalten #motosiklet #yolculuk #worldtrip #trip #motorcycletrip
Seyahatlerimde her zaman yanımda olan ve daha bir çok gezgine de yardımcı olan Motoplus büyümeye devam ediyor ve Bodrum şubesini açıyor.
Arizona çöllerini özleyeceğim hiç aklıma gelmezdi :) Bunlar buralarda ünlü Joshua ağaçları (kaktüsleri), madem ünlü durup bir fotoğraf çekelim dedik.
Araziye çıkmak için motorun yanına bir geldim lastik patlamış
Kimselere görülmeden, kıyıda köşede kamp yapma konusunda oldukça tecrübe edindim.
Kimselere görülmeden, kıyıda köşede kamp yapma konusunda oldukça tecrübe edindim.
Her şartta motor tamiri yapabilirim :) mecburiyetlerin insanı daha yaratıcı yaptığı kesin. Nordkapp’a giderken Almanya’nın Danimarka sınırında bulunan Flensburg şehrinde motorda çıkan elektrik arızası yüzünden yağmur altında motoru tamir etmeye çalıştığım an
Motorlar çalışınca neşemiz de yerine geldi :) Bir pazar günümüzü harcadık ama hem çok şey öğrendik, hem de çok eğlendik. Böyle zamanları eğlenceye çevirebilmek önemli. Ayrıca kendi başımızın çaresine bakabilmek ve motor tamir edebilmek insana güven veriyor. Bundan sonra buji anahtarını da yanımızda taşıyacağız, bir daha suya düşersek motorları ormanda bırakmayacağız ✌️
Karterden giren su bu kadarmış, birazını da ilk tıpayı açtığımızda akıttık. Eğer yanımızda yağ olmasaydı bu yağın suyundan kurtulup geri kullanacaktık, bizi medeniyete kadar rahatlıkla götürürdü. Motora giren suyu ve nasıl çıkardığımızı da birazdan yüklüyorum :))
Pazar sabah erkenden yanımıza motor yağı ve buji anahtarını aldık tekrar düştük yola :) Deniz’in pek ümidi yoktu ben de en azından birini çalıştırır diğerini çekeriz diye düşünüyordum. Bir de şöyle bir durum var; ben uzun yol yapan adamım o motoru tamir edemezsem bir daha suya girmeye korlarım ya düşersem diye :) onun için ne yapıp edip çalıştırmam gerekiyordu o motorları. Neyse gittğimizde motorlar duruyordu. Önce grenajları ve depoyu söktük (buji depo altında) sonra motordaki suyu boşaltmak için bujiyi de söktük. Bu motorlar dört zamanlı olduğu için karterdeki yağa da su karışmıştır dedik yağı boşalttık ve motorları ters çevirdik
Motorları geri çalıştıramayınca içlerine su girdiğini anladık, yanımızda da gerekli ekipman olmadığı için en yakın köye yürümeye karar verdik. Yaklaşık 2 km kadar yürüdükten sonra kaldığımız yerin çok saçma bir yer olduğunu ve her traktöründe giremeyeceğini anladık :) Zaten saatte geç olduğu için motorları ormanda bırakmaya karar verdik :) Tabii motorların yanına geri yürüyüp eşyalarımızı aldık. Sonra bir 3 km daha yürüyüp köyle geldik. O botlar ile trekking yapmak çok eğlenceliydi. Yolda o kadar acıktım ki “Deniz keşke indiğimiz yerde restoran olsa da bir şeyler yesek biri bizi almaya gelene kadar” dedim :) hahah tam da öyle oldu kendin pişircinin bahçesine çıktık :D Neyse motorları ormanda kaldı, biz sabah gelmek üzere eve döndük.